Pelvis, alt ekstremiteleri lumbosakral omurga aracılığıyla vücudun geri kalanına bağlayan aksiyal iskeletin önemli bir bileşenidir. Halka şeklindeki yapısı, idrar kesesi, bağırsaklar ve üreme organları gibi önemli iç organların yanı sıra ana sinirleri ve kan damarlarını çevreleyerek korunmalarını sağlar. Pelvis kırıkları, künt travma hastalarında görülen kırıkların yaklaşık %10`unu oluşturmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri`nde pelvik kırıkların genel insidansı yılda 100.000 kişide yaklaşık 37 olarak bildirilmekle birlikte 15–28 yaş arası bireylerde daha sık görülür. 35 yaş altı erkekler ve 35 yaş üstü kadınlar en çok etkilenen gruplardır. Pelvik kırıklar genellikle bimodaldir: genç hastalarda trafik kazaları ve yüksekten düşmeler gibi yüksek enerjili travma gerekliyken özellikle osteoporozu olan yaşlı hastalarda düşük enerjili travmalar yeterli olabilir. Osteoporotik olmayan hastalarda 100.000 kişide 2.1 pelvis kırığı görülürken, osteoporotik olanlarda bu kırıkların 1000 kat daha sık görüldüğü bildirilmiştir (4) . Bununla birlikte, bu koşullar altında pelvik halka kırıklarının görülme sıklığı vücuttaki diğer kırıklara kıyasla nispeten düşüktür (%3 ila %8) Bu derlemede pelvik travmaların epidemiyolojisi ve sınıflamaları tartışılacaktır.