Sakrum kırıkları, genellikle yüksek enerjili travmalar sonucunda meydana gelmektedir. Bu kırıklar, sıklıkla gözden kaçmakta ve geç tespit edilmektedir, bu da ciddi komplikasyonlara yol açabilmektedir. Sakral kırıkların tanısında en yaygın nedenler arasında yüksekten düşme, trafik kazaları ve ezilme travmaları bulunmaktadır. Sakral fraktürlerin tanımlanması, tedavinin algoritmasının ve cerrahi endikasyonların belirlenmesi açısından çeşitli sınıflandırma ve değerlendirme sistemleri geliştirilmiş olup bunlardan Denis ve AO spine sınıflamaları genel kabul görmüş sınıflamalardır. Sakral kırıkların cerrahi tedavisi; hastanın fonksiyonel durumu ve ağrısının düzeltilmesi için kritik bir rol oynamaktadır. Günümüzde cerrahi yöntemlerin seçimi, kırığın tipi, hastanın genel sağlık durumu ve kırığın etkilediği nöral dokuların değerlendirilmesine göre değişkenlik gösterir. Cerrahi müdahale ile hedeflenen sonuçlar arasında kemik stabilitesinin sağlanması, nöral dekompresyon ve ağrının azaltılması bulunmaktadır. Nöral doku yaralanmalarının eşlik ettiği sakral travmalarda cerrahi seçenek önceliklidir ve erken tanı ve uygun tedavi ile nörolojik iyileşme sağlanabilir. Ancak mevcut literatürde, sakrum kırıklarının tedavisine yönelik kanıtların genel gücü zayıf kalmaktadır. Tedavi önerileri, hastanın klinik durumuna göre özelleştirilmelidir.