Sakrum, omurga ve pelvis arasında yük aktarımını sağlayan önemli bir kemiktir. Yapısında sakral sinir kökleri bulunur ve sakrum hasarları alt ekstremite ve ürogenital fonksiyonları etkileyebilir. Sakral kırıklar nadir görülse de teşhis edilmesi zor olabilir. Gençlerde travmaya, yaşlılarda ise osteoporoz gibi faktörlere bağlı olarak gelişir. Pelvik yaralanmaların %30-45`inde sakral kırıklar görülür ve bu kırıkların %25`i nörolojik hasara yol açabilir. İzole sakral fraktür sadece %5 görülmektedir. Tanıda radyografi yetersiz kalırken, BT en güvenilir yöntemdir. Tedavi, kırığın stabilitesine göre değişir. Ciddi kırıklarda cerrahi gerektirebilir. Stabil kırıklar için ağrı yönetimi, D vitamini ve kalsiyum takviyesi, mümkün olan en yakın zamanda mobilizasyon önerilir. Bunlara ek olarak sakral stres kırıkları için fiziksel ve elektromanyetik tedavi, sakroplasti gibi yenilikçi yöntemler uygulanmaktadır. Sakral kırıklar, multidisipliner bir yaklaşım gerektiren kompleks yaralanmalar olup, erken teşhis ve uygun tedavi ile ciddi komplikasyonlar önlenebilir.