Alt lomber omurga kırıkları (ALOK), L3–L5 vertebra seviyelerini tutan, sıklıkla yüksek enerjili travmalar veya osteoporoz gibi kemik yapısını zayıflatan hastalıklar sonucu oluşan karmaşık omurga yaralanmalarıdır. Omurganın bu bölgesi, taşıdığı yük ve hareket kabiliyeti nedeniyle biyomekanik olarak oldukça önemlidir. Bu nedenle, ALOK`ların tanı ve tedavi süreci multidisipliner yaklaşım gerektiren, dikkatle planlanması gereken bir süreçtir. Hasta yaşı, travmanın mekanizması, eşlik eden yaralanmalar, nörolojik bulgular ve kırık morfolojisi tedavi seçiminde belirleyici faktörlerdir. Bu derlemede, ALOK`un klinik tanısı, radyolojik değerlendirme yöntemleri (BT, MRG), sınıflandırma sistemleri (özellikle Denis ve AO Spine TLICS) ve hem konservatif hem de cerrahi tedavi yaklaşımları kapsamlı şekilde ele alınmıştır. Stabil, nörolojik etkilenimi olmayan kırıklar yatak istirahati, ağrı kontrolü ve torakolomber sakral ortez (TLSO) tipi ortezlerle konservatif olarak tedavi edilebilir. Buna karşın, instabil kırıklar, progresif deformite riski ya da belirgin nörolojik defisit varlığında cerrahi müdahale kaçınılmaz hale gelir. Cerrahi teknikler arasında posterior enstrümantasyon yaygın olarak tercih edilmekle birlikte, anterior, lateral ve minimal invaziv yaklaşımlar da hasta ve kırık özelliklerine göre uygulanabilir. Sonuç olarak, ALOK yönetimi; bireyselleştirilmiş, kanıta dayalı, multidisipliner ve hasta odaklı bir yaklaşımla ele alınmalıdır. Bu sayede hem kısa hem de uzun vadeli fonksiyonel ve yapısal iyileşme hedeflerine ulaşmak mümkün olacaktır.